به راستی هدف و انگیزه سازندگان تکنولوژی چت از ساختن اون چی بوده و ماایرانی ها داریم از اون چه استفاده ای میکنیم!!!!!!!!!

چت به فارسی به معنای گپ و گفتگوست که میتواند در هر موضوعی صورت بگیرد و توسط سازندگان هیچ محدودیتی برای آن در نظر گرفته نشده است. لذاخود استفاده کنندگان بنا بر اقتضای زندگی اجتماعی و انسانی، لازم است اخلاق را دراستفاده از آن رعایت کنند که میبینیم متاسفانه چنین نیست و هیچ قانون و مرجعی هم بر این مقوله کنترل ندارد و اگر بخواهد هم نمیتواند کنترل همه جانبه پیدا کند.

به هر حال چتیدن همیشه از موضوعات جذاب و پر چالش این محیط مجازی بوده است.

راستش انگیزه نوشتن درباب "چت" با خواندن این پست به سراغم آمد و اینکه آیا میشه برای یافتن همسر به واسطه این تکنولوژی برای همه نسخه واحدی پیچید، آن هم با وضعیت ناامنی و بی اعتمادی موجود در جامعه ایران؟

حالا من نمیخوام دامنه را محدود به یافتن همسر بکنم حتی در یافتن یک دوست هم این تکنولوژی چالش های خودش رو داره.

اولا باید اعتراف کنم دوستانی که لطف کردند  و در پست قبل نظر دادند و از تجربیاتشون گفتند همه انسان های بسیار شریف و مثبتی بودند که خداروشکر از اوضاع و احوال و نیات سوء خیلی از کسانی که وارد چت روم می شوند آگاهی ندارند و یا حداقل نخواستند اشاره ای بکنند. البته من هم نمیخوام صحبتی راجع به این موضوع بکنم که خودش جای بحث زیادی داره. ولی خب میدیدم اغلب نگاه مثبتی هم به آن نداشتند حالا یا خودشون تجربه نامطلوبی دارند یا بنا بر منطق و عقل استفاده  ازچت را توصیه نمیکنند.

فکر میکنید که واقعا چند درصد از چتگران به قصد واقعی دوستی ( چه اینترنی چه بیرون) و یا ازدواج در این محیط فعالیت میکنند و تازه در این فعالیت شان صداقت و اعتماد وجود دارد.چند در صد ازاین دوستی ها به ازدواج منجر میشود و در این زندگی مشترک رضایت طرفین وجود دارد.

اگر یک دانشجوی روانشناسی یا جامعه شناسی بودم حتما موضوع پایان نامه ام رو تحقیقی دراین زمینه و به طور کلی چالش های دنیای چت برمیداشتم چون به نظرم خیلی جای کار داره.

من فکر نمیکنم به طور کلی و خصوصا در جامعه ایران چت راه مطمئنی برای ورود تدریجی  یک ارتباط به خارج از محیط مجازی باشه. البته عده ای بیان میکنند که از این طریق حتی ازدواج کردند و راضی هستند اما به همون تعداد و شاید بیشتر هم کسانی بودند که از این مقوله ضربه خوردند. به نظر من فرمولی هم وجود نداره که بشه تدوین کرد تا شخص بتواند با عمل براساس ان از ارتباطش که از این محیط آغاز میشه (به قصد برقراری دوستی یا برگزیرن همسر) به یقین لطمنه نخورد. چون  شما در این حیطه با انسان سر و کار دارید که موجودی پیچیده و تاحدی غیر قابل پیش بینی است و به واسطه مزیت دیده وشناخته نشدن در این محیط، جلب اعتماد و صحت و امانت اطلاعات مبادله شده در آن هم همیشه با چالش روبروست.پس تلاش برای یافتن یک دوست یا همسر از این طریق یک ریسک بزرگ است.

لذا در بین نظراتی که میخوندم نظر محسن را پسندیم :

من بخاطر آزاد بودن محیطش به اونجا میرم .اونجا میشه راجع به هر موضوعی گپ بزنی.از عقاید مختلف بهره مند بشی و حتی بهشون کمک کنی یا کمک بگیری.
از یه نگاه چت روم محیطیه کاملا انسانی.محیطیه که اگه مسئله جنس-زمان و مکان افراد به قول هوسرل "اپوخه" بشه یعنی بهش توجهی نشه ذاتا وجه مثبت بارزی داره.
در مورد مضراتش باید یگم که مربوط میشه به توجه بیش از حد و فرا تر از محیط مجازی به آدما.در چت روم به گمونم باید به محتواها کار داشت نه صورتها.

فکر میکنم تجربیات خیلی از دوستان هم این نظر رو تایید کند.

براین اساس من نتیجه گیری میکنم که مفیدترین کاربرد چت ، آزادی برای بحث  هم زمان در هرموضوعی با هر انسانی از 6 میلیارد انسان روی کره زمین بدون ملاحظات جنسیت ، زمان و مکان و در چارچوب منطق و اخلاق است. اتفاقی که تنها به واسطه چنین تکنولوژی ای امکان پذیر می گردد.

----------

پی نوشت:

1- مشخص است که من چالش های چت را در ارتباطاتی مدنظر دارم که افراد نخستین آشنایی شان در محیط مجازی اتفاق می افتد نه اینکه با شناخت قبلی و آشنایی کافی در محیط واقعی بنابر شرایط در محیط مجازی چت کنند.